Paradygmat Teorii Wiecznego Istnienia:

Paradygmat Teorii wiecznego istnienia: Nasz wszechświat miał swój początek około 13,8 miliarda lat temu w formie gwałtownego zjawiska. To znaczy, że powstał w konkretnym momencie. Przedtem nie istniał ani czas ani nie było żadnej przestrzeni.

Paradygmat (w szerszym znaczeniu) – wszechświat kiedyś powstał. A na dodatek nie powstał z niczego. To, co istniało przedtem, musi być jakąś rzeczywistością, gdyż według aksjomatu teorii wiecznego jakiekolwiek materialne istnienie nie może powstać z niczego. Skoro wszechświat powstał z energii, to i ona podlega pewnikowi, że nie mogła powstać z niczego.

Paradygmat teorii to zbiór podstawowych pojęć, które uważa się za niepodważalne. Tak traktuje tę definicję teoria wiecznego istnienia. Dodaje również, że każdy paradygmat to wzorzec, generujący reguły dla teorii.

Zatem paradygmat to pewnik systemowy (wynikający z logicznego myślenia wielu umysłów. Tak również brzmi twierdzenie, które przyczyniło się do powstania teorii wiecznego istnienia.

 

(Naukowość kreowania wiedzy wyraża się w jej zgodności z paradygmatem i tym, co dana społeczność naukowa uważa za niepodważalne i niewymagające dowodów naukowych, a więc bazowanie na aksjomatach).

 

 

 

 

 

Teoria wiecznego istnienia